Het Tijddeurtje en De Meesterklokkenmaker

- Eén reactie
Marten Toonder: Tom Poes en het Tijddeurtje (Theodorus Niemeijer BV, 1958)

Onder het rijke oeuvre aan dagbladstrips van Marten Toonder (1912-2005) bevinden zich twee titels waardoor klokkenliefhebbers zich aangesproken kunnen voelen. Dit zijn “Tom Poes en het Tijddeurtje” en “Panda en de Meesterklokkenmaker”. “Tom Poes en het Tijddeurtje” dateert uit 1954 en is ook bekend onder de titel “Heer Bommel gaat vereeuwen”. Het avontuur verscheen oorspronkelijk in de NRC. In oktober 1958 werd de strip in albumvorm uitgegeven in een serie van vier als promotiemateriaal door Theodorus Niemeijer BV. Het verhaal “Panda en de Meesterklokkenmaker” werd in 1972 in albumvorm op oblong-formaat uitgebracht. Dit werkje verscheen in een reeks van drie bij uitgeverij Wolters Noordhoff N.V.. 

In “Tom Poes en het Tijddeurtje” [2145-2212] ontdekken de titelheld en zijn onafscheidelijke vriend een deurtje in een kasteelruïne. Op vrijdag de 13e komt er een heerschap door het deurtje naar buiten, waardoor Heer Bommels nieuwsgierigheid wordt gewekt. Zodra de helden door het deurtje gaan, komen zij terecht in de middeleeuwen in het jaar 1353. Heer Bommel vindt het een onbeschaafde bedoening en verlangt terug naar zijn eigen tijd. Hij wordt evenwel gevangen genomen en verliest bovendien de sleutel van het Tijddeurtje. Dankzij een list van Tom Poes kunnen ze weer terugkeren. Het heerschap verkiest ook zijn eigen tijd boven het heden van Bommel en zijn jonge vriend. Heer Bommel besluit het verhaal met de zinsnede: “Op mijn leeftijd moet men niet meer vereeuwen, als je begrijpt wat ik bedoel”. 1353 was overigens het jaar dat Giovanni Boccaccio zijn Decamerone voltooide. Het eerste verhaal van Tom Poes verscheen in 1941.

Toonder Studio’s: Panda en de Meesterklokkenmaker (Wolters-Noordhoff NV, 1972)

“Panda en de Meesterklokkenmaker” is het 41ste avontuur uit de Panda-reeks door Toonder Studio’s. In dit verhaal ontdekt de titelheld een curieus huis in de bergen. De gevel van het pand lijkt op een grote koekoeksklok. “Er was niemand te zien, maar wel stonden er een heleboel klokken, die druk tikten en takten, alsof elke seconde moest worden uitgehamerd.” Het huisje blijkt toe te behoren aan een meesterklokkenmaker, die een torenuurwerk met figuurmechaniek van het stadje Wurstberg moet zien te repareren. Hij wordt daarbij gedwarsboomd door de gemeentesecretaris en diens handlanger Grump. Gesteund door Panda en de poppen van het mechaniek lukt het de meesterklokkenmaker toch om de klus op tijd te klaren en zijn beloning in de wacht te slepen. Het eerste verhaal van Panda verscheen in 1946 in De Gooi en Eemlander en het Utrechts Nieuwsblad. Evenals “Tom Poes en het Tijddeurtje” dateert “Panda en de meesterklokkenmaker” oorspronkelijk uit de jaren ’50.

One response to “Het Tijddeurtje en De Meesterklokkenmaker

  1. Ik heb de originele strip “Tom Poes en het tijddeurtje” uit 1958 nog! Met stroken tekst onder de tekeningen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *